Anne de Haan is nog maar 24, maar al vier jaar lang zet ze zich samen met de collega’s van Zuster in Huis in om voor de klanten de beste mogelijke zorgverlener uit te kiezen. Anne is immers de verantwoordelijke voor de rekrutering. “Dat ik zelf een tijdje in het buitenland heb gewoond, helpt om in te leven in wat het voor onze zorgverleners betekent om toch een hele tijd van huis te zijn.

Vier jaar geleden begon Anne de Haan te werken voor Smiling Faces (zusterbedrijf Zuster in Huis). Eerst als stagiaire, maar al snel groeide ze door. Ze was aanvankelijk verantwoordelijk voor het rekruteren van au-pairs en nanny’s, maar plots kreeg ze de vraag of de zorgafdeling niets voor haar was. “Het was een vraag waarover ik eigenlijk niet lang moest nadenken”, vertelt Anne de Haan. “De zorgsector sprak me enorm aan. Ik waagde de stap en die is me tot hiertoe enorm bevallen. Daarom laat ik de andere opdrachten stilletjes meer en meer over aan de collega’s om me volledig te concentreren op de zorgafdeling.” Het is voor Anne vooral het concept wat haar enorm aanspreekt. “Wat is er mooier dan mensen die in meer of mindere mate zorgbehoevend zijn de juiste zorg te kunnen verstrekken. En vooral ervoor zorgen dat ze niet vereenzamen of zich ongelukkig voelen omdat ze anders in een woonzorgcentrum terecht zouden komen. Wij kunnen met Zuster in Huis ervoor zorgen dat oudere mensen bijvoorbeeld toch nog samen thuis kunnen wonen door hen zorg op maat aan te bieden.

Zuster in Huis rekruteert haar personeel voornamelijk in landen als Roemenië, Slovakije, Hongarije en zelfs af en toe Spanje. “En toch is taal niet altijd meteen de eerste barrière”, vertelt Anne. “Meestal kunnen ze al een aardig woordje Frans, Engels en Duits. Soms lukt ook een woordje Nederlands al wel eens. Het is vooral het cultuurverschil wat voor de grootste aanpassingsproblemen kan zorgen. Het verschil tussen Belgen en Nederlanders is soms al zo groot. De leefomstandigheden en de omgangsvormen van ons personeel dat veelal uit de vroegere Oostbloklanden komt, zijn helemaal anders dan bij ons. Toch komt het meestal komt het allemaal wel in orde (lacht). Vertrouwen is uiteraard ook belangrijk. Niet alleen voor ons als Zuster in Huis, maar ook voor onze klanten. Ze moeten zich goed voelen met de assistentie die wij voorstellen. Het gaat tenslotte om iemand die maandenlang of jarenlang mee in huis komt wonen. Dan moet er een band zijn. Ook voor assistenten is het soms moeilijk want ze zijn maanden van huis. Omdat ikzelf in Spanje ben opgegroeid, weet ik wat het is om als buitenlandse ergens te verblijven. Dat helpt om hen te steunen of om me in te leven in hun situatie.

De taak die Anne heeft, is dus zwaar én belangrijk. Op basis van een huisbezoek dat directeur Vicky Vanherle doet, maakt Anne een profiel op en gaat ze op zoek naar de ideale match. “Zo’n profiel kan best wel uitgebreid zijn”, vertelt Anne. “De persoonlijkheid, de motivatie, wat is de zorgvraag, de taal, een rijbewijs ja of neen, welke zorghandelingen worden er precies gevraagd. Soms kan het zelfs van belang zijn dat de assistente niet te klein is of best wel wat krachtig moet zijn. Daar moeten we allemaal rekening mee houden. Het is een zoektocht naar de ideale match. Lukt dat altijd van de eerste keer? Neen, heel soms blijkt na enkele dagen of weken dat het toch niet ideaal is, maar we komen er altijd wel uit. Kwaliteit staat altijd voorop, ook als de zoektocht naar geschikte assistentie daardoor iets langer duurt.