Marie-Thérèse De Loor (85) kreeg midden vorig jaar te kampen met gezondheidsproblemen. Ze belandde even in het ziekenhuis en moest daarna naar een woonzorgcentrum, omdat ze niet meer alleen mocht wonen. Daar aarden lukte echter niet en dus gingen de kinderen op zoek naar een goed alternatief. Zo kwamen ze bij Zuster in Huis terecht. “En daar hebben we nog geen seconde spijt van”, vertellen Rob en Liesbeth Ghoos, twee van de zeven kinderen. “De assistente Anna (55) is zelfs een beetje een vriendin geworden.

Het verdict van de artsen klonk redelijk hard in mei 2018. Marie-Thérèse De Loor uit Laakdal mocht van de artsen niet meer zelfstandig wonen. “We dachten aanvankelijk aan kortverblijf, maar al snel werd duidelijk dat we op zoek moesten naar een permanente oplossing. We konden terecht in een woonzorgcentrum in de buurt. De eerste dagen voelde moeder haar echt niet thuis, maar we dachten dat het wel zou beteren omdat ze altijd sociaal is geweest. Maar ze kon er maar niet aarden en toen ging een van onze broers op internet op zoek naar alternatieven en zo kwamen we bij Zuster in Huis terecht.

De familie Ghoos nam contact op met Vicky Vanherle die ook snel een plaats bezoek deed bij de familie. “Het was een volledig vrijblijvend gesprek, maar we hadden er meteen een goed gevoel bij. We stonden er direct achter. We moesten echter wel een zes tot acht weken wachten voor onze assistente er zou zijn, maar dat was nog een termijn dat we wel konden overbruggen.” Begin september streek Anna (55) neer ten huize Marie-Thérèse De Loor. Een 55-jarige Roemeense vrouw die een aardig woordje Frans kan praten. “Het klikte direct en sinds ik thuis ben, gaat het ook merkelijk beter met mij”, vertelt Marie-Thérèse. “Ik kan zelf een beetje Frans, dus dat is zeker ook nooit een barrière geweest. Anna is een geweldige dame. Ze kookt, doet de afwas, doet boodschappen, houdt goed in de gaten of ik wel voldoende eet en drink. Als het weer redelijk is, gaan we ook altijd een klein wandelingetje maken. Ik krijg enorm veel vriendschap van haar, al kan ze ook kordaat zijn hoor (lacht). Binnenkort gaat ze een maand op vakantie. We krijgen dan wel vervanging, maar ik heb ze nu al gesmeekt om terug te komen. Het is ook nooit aanpassen geweest dat er plots iemand in huis bleef slapen. Integendeel zelfs.” Anna zelf is sinds 2015 actief voor Zuster in Huis. “Ik werk hier zeer graag, want het zijn aangename mensen. De taal is zeker geen probleem. We trekken onze plan in het Frans en ik probeer ook wat woordjes Nederlands te praten.

De familie Ghoos heeft zich de stap om een assistente in huis te halen geen seconde beklaagd. “Moeder kan in haar eigen woning blijven en wij zijn als kinderen ook veel geruster. Nu durven we zelf al eens een dag of een weekend er tussenuit te gaan zonder dat we ongerust moeten zijn. Moeder heeft immers altijd een belletje bij zich en Anna altijd de ontvanger zodat ze direct verwittigd wordt als ze gevallen is ofzo. We zijn ook blij dat we dit voor onze moeder kunnen doen, want zij heeft er ook altijd voor iedereen gestaan. We kunnen niets negatiefs zeggen. Onze huisarts zei het onlangs nog. Vroeger stond hij hier om de twee weken wel eens, maar nu is het nog maar om de paar maanden.

De familie kan het alleen maar aanraden. “Het was een sprong in het onbekende, maar we hebben geen seconde spijt gehad. Er komt uiteraard wel wat papierwerk bij kijken, maar de administratie is perfect geregeld door Zuster in Huis. Alles is ook heel overzichtelijk en zonder verrassingen. Dit is voor ons een geschenk uit de hemel geweest na een bewogen jaar.